Een dure beslissing: de gevolgen van eigenrisicodrager zijn
De keuze om eigenrisicodrager (ERD) te worden voor de WGA (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten) is een beslissing die voor opvallend veel MKB-ondernemers als een kostenbesparende maatregel wordt gezien. Je betaalt geen premie meer aan het UWV en daarmee lijkt het alsof je de kosten in eigen hand hebt. Maar de praktijk laat zien dat de gevolgen van deze keuze veel verder reiken dan je op het eerste gezicht zou denken. Het is een beslissing met mogelijk zéér vergaande financiële, juridische en menselijke gevolgen.
In gesprek met een kennis die was ontslagen nadat zij 104 weken arbeidsongeschikt was geraakt en de werkgever (een grote, met meer dan 6000 mensen in dienst) doorliep een pad van re-integratie na 104 weken, met grote gevolgen voor het inkomen van betreffende medewerker. 70% van 70% nog maar ontvangen, is beslist geen pretje. Al met al roept het een schril beeld op. Een werknemer die na 104 weken ziekte wordt ontslagen, omdat de werkgever het arbeidscontract beëindigt. In het geval van een grote werkgever, die een hele afdeling voor dit soort zaken heeft, kan dit een strategische beslissing zijn. Maar voor een MKB-ondernemer die deze keuze heeft gemaakt, is het goed om je af te vragen: ben je je wel bewust van de plichten en de risico’s die je hiermee op je hebt genomen?
De verborgen kosten van eigenrisicodrager zijn
Als eigenrisicodrager is je verantwoordelijkheid na twee jaar ziekte van een werknemer niet voorbij. Je draagt dan namelijk 10 jaar lang het risico van de WGA-uitkering van je werknemer. Dit betekent dat je de WGA-uitkering van de (ex-)werknemer moet betalen als deze in de WGA terechtkomt, maar ook de kosten voor herintegratie moet dragen.
Veel MKB-ondernemers hebben niet de specialistische kennis in huis om een dergelijk proces correct te begeleiden. Grote werkgevers hebben hier HR-specialisten en arbeidsdeskundigen voor in dienst, die de wet- en regelgeving tot in detail kennen. Als MKB’er sta je er vaak alleen voor. Dit kan leiden tot onjuiste of vertraagde re-integratietrajecten, wat de kans op een langdurige WGA-uitkering aanzienlijk vergroot. En die kosten, die kunnen flink oplopen. De bedragen kunnen oplopen tot vele duizenden euro’s per jaar, per werknemer.
Het juridische mijnenveld
Een ander aspect waar veel ondernemers zich niet van bewust zijn, is het juridische mijnenveld dat het eigenrisicodragerschap met zich meebrengt. Je kennis heeft zich juridisch laten bijstaan, maar kon desondanks weinig inbrengen. In theorie kan een werknemer de beslissing van een werkgever aanvechten, maar de praktijk leert dat dit een complexe en langdurige procedure is, waarvoor je als ondernemer goed gewapend moet zijn. Je moet je handelen kunnen verantwoorden met een zorgvuldig opgebouwd re-integratiedossier, waaruit blijkt dat je aan al je plichten hebt voldaan.
Bij een grote werkgever is zo’n dossier vaak tot in de puntjes geregeld. Als MKB’er kan het ontbreken van specialistische kennis leiden tot een onvolledig of juridisch kwetsbaar dossier. Dit maakt je als ondernemer kwetsbaar voor schadeclaims en juridische procedures, die je niet alleen veel geld, maar ook heel veel tijd en energie kosten.
Een menselijke afweging indien je ERD wil zijn
Naast de financiële en juridische risico’s is er ook een menselijke kant aan het verhaal. Als kleine ondernemer ken je je medewerkers persoonlijk. Het ontslaan van een zieke werknemer, zelfs na de wettelijk verplichte periode van loondoorbetaling, kan voelen als een zware, onmenselijke beslissing. In het verhaal van je kennis is de beslissing genomen door een bedrijf dat geen persoonlijke band met haar werknemers heeft. Voor een MKB’er is dit vaak anders.
De keuze om eigenrisicodrager te zijn, dwingt je om te handelen als een verzekeraar, terwijl je in de praktijk de rol van een werkgever vervult. Deze spagaat kan het werk- en ondernemersplezier aanzienlijk verminderen.
Tijd voor zelfreflectie
Dit het perfecte moment om nog eens kritisch naar je eigen situatie te kijken. De initiële kostenbesparing van eigenrisicodrager zijn, kan op de lange termijn een enorme, onverwachte kostenpost worden, die je als MKB-ondernemer wellicht niet kunt dragen.
De vraag is of je nog steeds vindt dat je er goed aan doet om eigenrisicodrager te zijn. Heb je de kennis in huis om aan alle wettelijke verplichtingen te voldoen? Heb je de financiële draagkracht om 10 jaar lang een WGA-uitkering te betalen? En wil je de verantwoordelijkheid dragen voor de re-integratie van je werknemer in een langdurig ziekteproces? De antwoorden op deze vragen geven je wellicht genoeg redenen om de keuze voor eigenrisicodragerschap te heroverwegen en je te verzekeren bij het UWV.